afkoeling was vandaag de bedoeling

We hadden vandaag eigenlijk een rustdag ingepland, maar omdat we het werk af wilden krijgen, gingen we ’s ochtends verder. Daarom zaten we vanochtend weer vroeg aan tafel om te ontbijten. Na het ontbijt gingen we zoals gewoonlijk naar de bouwplaats. Het team werd in tweeën gesplitst. Ton en Gerrit gingen samen met Roel een afdakje maken bij het rise2shine huis, om hout voor de winter droog op te kunnen slaan. Dit hout is nodig voor het verwarmen van het gebouw. Ook hebben ze diverse rolluiken gerepareerd. Rutger, Thomas en Naomi gingen verder met het verven van de schutting, maar omdat de verf halverwege op was, moet dat een andere keer worden afgemaakt. Het discipelschapshuis was nu zover gevorderd dat de buitenkant geschuurd en geverfd kon worden door de rest van de groep. Een aanhanger met hout moest weer worden gelost voor een afdak boven de doucheruimte.
Sjef heeft de bekisting voor het laatste traptree gemaakt, die gaan we morgen volstorten met beton.
Tijdens al het harde werken gaat de tijd erg snel en was het zo middagpauze. Doordat het eigenlijk een vrije dag zou zijn, gingen we naar huis om te lunchen en waren we de rest van de dag vrij.
Na de lunch was het tijd om verkoeling te zoeken in het Aquapark. Iets later dan gepland vertrokken we vanaf het YWAM huis. Soms is het moeilijk te begrijpen dat als je op tijd weg wil dat iederéén dan de handen uit de mouwen moet steken. Het zwembad was heerlijk. Tijd om van de glijbanen af te gaan en na al het bouwen bij Frank was er ook nog teambuilding in het water. Bommetje maken was verboden maar toen de badmeester even niet keek werden er toch echt Hollandse bommetjes gemaakt.
Toen de avond vorderde en het tijd was om te eten, zijn we naar een ander winkelcentrum gereden waar de groep zich opsplitste in “KFC-mensen” en “McDonalds-mensen”. Na het eten was er uiteraard weer tijd om te shoppen en naar de supermarkt om ingrediënten voor een appeltaart te halen. Rara wie gaat die bakken. Na het shoppen was het tijd om naar huis te gaan en te slapen, want van al dat zwemmen was bij iedereen inmiddels het lichtje uitgegaan.
Iemand vroeg waarvoor we dit huis opknappen. Het antwoord hierop is heel eenvoudig: het discipelschapshuis is een huis dat gebouwd wordt voor de tieners van de vuilnisbelt die potentie hebben. Eén keer in de twee weken kunnen ze dan in dat huis logeren zodat ze meer tijd kunnen doorbrengen met Frank en Rita, extra les krijgen en een diploma kunnen halen voor school. Ook is het de bedoeling dat deze meiden Frank straks gaan helpen bij de kindermiddagen op de Belt. De schutting vormt de scheidingswand tussen Franks eigen huis en het discipelschapshuis. De zeecontainers zullen op korte termijn een overnachtingsmogelijkheid worden voor teams die Frank komen helpen en een kamphuis voor de vuilnisbeltkinderen die dan af en toe een weekje mogen komen logeren.